วัดป่าโคโลราโด หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

ธรรมะจากหลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

เทศน์ของหลวงตาที่เกี่ยวเนื่องกับ วัดป่าโคโลราโด หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน

วันที่ 13 กันยายน 2553                 >>>

วันที่ 3 มกราคม 2551                   >>>

วันที่ 10 มกราคม 2552                 >>>









“ ศาสนาธรรมของพระพุทธเจ้านั้น  ไม่มีคำว่าอดีตอนาคต  แต่เป็นศาสนธรรมที่ทรงความจริงไว้ตลอด  ตั้งแต่พระพุทธเจ้าจนกระทั่งบัดนี้  ทรงความจริงไว้เต็มเม็ดเต็มหน่วย  ไม่เคยบกพร่องจากความจริงนั้นเลย  นอกจากผู้นับถือศาสนาประพฤติปฏิบัติไปตามความรู้ความเห็นของตน  ซึ่งมีความเหลื่อมลำ้ตำ่สูงต่างกันเท่านั้น  จึงเป็นไปได้ในแง่ต่างๆ  แล้วยังกลับกลายมาเป็นข้าศึกของศาสนธรรมได้อีก    ไม่เพียงแต่ว่าตนไม่ได้รับประโยชน์  ยังกลายเป็นโทษแก่ศาสนธรรมซึ่งเป็นหลักใหญ่ได้อีกโดยไม่ต้องสงสัย.....”


“ สติ  พยายามตั้งเสมอ  นั่งไม่ได้  เอ้า  พยายามนั่ง  เดินไม่ได้พยายามเดิน   ยืนไม่ได้พยายามยืน  ทำความเพียรท่าใดไม่ได้พยายามทำท่านั้นให้ได้  ได้มากได้น้อยทำไปอยู่เสมอ  นี่เรียกว่าการต่อสู้  ไม่สะดวกก็สู้ด้วยความไม่สะดวกก่อน  เมื่อสู้หลายครั้งหลายหนอาการต่างๆ จะค่อยสะดวกไปตามๆ กัน  เช่น เดินจงกรมไม่สะดวกเพราะความหลงความลืม  เหลวๆ ไหลๆ อยู่ภายในจิตใจ  ก็จะค่อยมีสติสตังประคองความเพียรไปได้  ยืน  เดิน  นั่ง นอน ที่ทำให้เผลอสติ  จิตถูกกิเลสฉุดลากไปตลอดเวลา  ก็จะฉุดลากมาได้  หลายครั้งหลายหนเข้าก็อยู่ในเงื้อมมือของเรา  พอฟัดพอเหวี่ยงกันไป

        นี่แหละ  เหตุที่เราจะทราบเรื่องความล้มลุกคลุกคลานของตน  ทราบด้วยที่เราเป็นผู้สู้เองเป็นผู้ทำเอง....”


ที่พึ่งเป็นพึ่งตาย  ( ๑๙ กรกฎาคม  พ.ศ. ๒๕๒๘)

“ ให้ต่างคนต่างเชื่อบุญเชื่อกรรม  ทำดีได้ดี  ทำชั่วได้ชั่ว  ใครจะพบจะเห็น  ไม่พบไม่เห็นไม่สำคัญ  นตฺถิ  โลเก  รโห  นาม  ที่ลับไม่มีในโลก  ใครไม่เห็นเราก็เห็น  ที่ลับที่แจ้งที่มืดเรารู้เราเห็นของเราตลอดเวลา  ที่แจ้งอยู่กับเราผู้ทำ  ที่มืดก็อยู่กับดินฟ้าอากาศ  ผู้ทำอยู่กับเรา  ทำที่ไหนรู้หมดๆ นั่นละจึงเรียกว่าไม่มีที่แจ้งที่ลับ  ทำที่ไหนเป็นทำดีเป็นทำชั่วด้วยกันทั้งนั้นละ ”


เทศน์เมื่อวันที่ ๒๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๑  (จากหนังสือ พอ)

“ ให้พากันอบรมธรรมให้พอใจนะ  ให้พอใจ  ธรรมเข้าสู่ใจแล้วพอ  ถ้ากิเลสเข้าสู่ใจไม่มีคำว่าพอ  ตายแล้วเกิด  เกิดแล้วตาย  จมเท่าไรก็ไม่พอ  เรื่องของกิเลสไม่มีคำว่าพอ  เรื่องของธรรมแล้วพอเป็นลำดับๆ พอสุดยอด  ถึงขั้นที่ว่าธรรมธาตุ  การบำเพ็ญธรรมใจเราถึงธรรมธาตุ  เรียกว่าถึงนิพพานเที่ยง  นิพพานเที่ยงกับธรรมธาตุอันเดียวกัน  ถึงนี้แล้วพอ  พอตลอดตั้งกัปตั้งกัลป์นิพพานเที่ยง  พากันจำเอานะ  ”


เทศน์เมื่อวันที่ ๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒  (จากหนังสือ พอ)